Impressies bij een afscheid
05/06/11 22:13
Impressies bij een afscheid
Zondagmorgen 15 mei. Om kwart voor elf komen met mij al veel mensen de prachtig versierde kerk binnen. Al gauw wordt het zoeken naar een plaatsje en tenslotte is het zover. Tromgeroffel en de stoet van gilden, misdienaars, acolythen en geestelijken
betreedt de kerk. Het is feestelijk overvol zowel in de kerk als op het priesterkoor waar de koren ook staan. Het jeugd-en jongerenkoor zingt mooie liederen met sterke teksten en het gemengd koor de door Arno ter Burg nieuw gecomponeerde mis. Een feest om naar te luisteren.
Het kan toch geen toeval zijn dat juist deze dag de zondag van de Goede Herder is? Pastoor Spooren preekt daarover en vertelt over God, onze herder, die ieder bij name kent. Iets wat ik altijd als één van de bijzondere kenmerken van Pastoor Spooren zelf heb ervaren en bewonderd. De gedachten over de kudde en kuddegeest spraken me ook aan. De herder die er voor zorgt dat “zijn schapen”wel hun individualiteit bewaren in de kudde en van daaruit aan de slag gaan.
En dan nog de “open deur”. Een prachtig beeld: iemand die voor jou de deur wagenwijd openzet zodat je er altijd in en uit kunt en jij doet dit op jouw beurt voor de ander. Zoals het koor later zingt: laat een plaatsje vrij aan tafel want er kan nog altijd iemand komen.
Toch bijzonder dat onze pastoor bij zijn afscheid als parochieherder moet preken over de goede herder. En ik dacht tijdens zijn woorden, wij hebben al lang gemerkt dat hij heel goed weet hoe je een goede herder kunt zijn voor de jou toevertrouwde kudde.
Na de viering nog enkele toespraken, af en toe vol emoties maar er werd ook gelachen. De burgemeester die vertelde hoe Felie Spooren in het kleine bakje waarmee ze samen de hoogte in gehesen werden steeds stiller werd naarmate ze dichter bij de hemel kwamen.
18Zoals gebruikelijk bij een afscheid veel lovende woorden maar duidelijk oprecht en terecht gezien het zeer langdurige donderende applaus dat Pastoor Spooren ten deel viel. Na de viering in de kerk volgde een receptie in het Strabrechtcollege. Ook hier de hele middag overweldigende belangstelling. Drie kwartier tot een uur wachten om de scheidende pastoor een handje te kunnen geven maar ieder had het er graag voor over. Deze herder is vertrokken. Laten we nu met vertrouwen uitkijken naar de nieuwe.
Marie-Louise Luijten
Bron: Parochieblad (H. Brigidakerk Geldrop) nummer 87, mei/juni 2011.
Zondagmorgen 15 mei. Om kwart voor elf komen met mij al veel mensen de prachtig versierde kerk binnen. Al gauw wordt het zoeken naar een plaatsje en tenslotte is het zover. Tromgeroffel en de stoet van gilden, misdienaars, acolythen en geestelijken
betreedt de kerk. Het is feestelijk overvol zowel in de kerk als op het priesterkoor waar de koren ook staan. Het jeugd-en jongerenkoor zingt mooie liederen met sterke teksten en het gemengd koor de door Arno ter Burg nieuw gecomponeerde mis. Een feest om naar te luisteren.
Het kan toch geen toeval zijn dat juist deze dag de zondag van de Goede Herder is? Pastoor Spooren preekt daarover en vertelt over God, onze herder, die ieder bij name kent. Iets wat ik altijd als één van de bijzondere kenmerken van Pastoor Spooren zelf heb ervaren en bewonderd. De gedachten over de kudde en kuddegeest spraken me ook aan. De herder die er voor zorgt dat “zijn schapen”wel hun individualiteit bewaren in de kudde en van daaruit aan de slag gaan.
En dan nog de “open deur”. Een prachtig beeld: iemand die voor jou de deur wagenwijd openzet zodat je er altijd in en uit kunt en jij doet dit op jouw beurt voor de ander. Zoals het koor later zingt: laat een plaatsje vrij aan tafel want er kan nog altijd iemand komen.
Toch bijzonder dat onze pastoor bij zijn afscheid als parochieherder moet preken over de goede herder. En ik dacht tijdens zijn woorden, wij hebben al lang gemerkt dat hij heel goed weet hoe je een goede herder kunt zijn voor de jou toevertrouwde kudde.
Na de viering nog enkele toespraken, af en toe vol emoties maar er werd ook gelachen. De burgemeester die vertelde hoe Felie Spooren in het kleine bakje waarmee ze samen de hoogte in gehesen werden steeds stiller werd naarmate ze dichter bij de hemel kwamen.
18Zoals gebruikelijk bij een afscheid veel lovende woorden maar duidelijk oprecht en terecht gezien het zeer langdurige donderende applaus dat Pastoor Spooren ten deel viel. Na de viering in de kerk volgde een receptie in het Strabrechtcollege. Ook hier de hele middag overweldigende belangstelling. Drie kwartier tot een uur wachten om de scheidende pastoor een handje te kunnen geven maar ieder had het er graag voor over. Deze herder is vertrokken. Laten we nu met vertrouwen uitkijken naar de nieuwe.
Marie-Louise Luijten
Bron: Parochieblad (H. Brigidakerk Geldrop) nummer 87, mei/juni 2011.